fbpx

DApps, czyli czym są zdecentralizowane aplikacje

Żyjemy w czasach kiedy użytkownicy internetu NIE mają wyłącznej kontroli nad swoimi danymi, które udostępniają na stronach internetowych. Platformy takie jak Etherum próbują naprawić ten problem za pomocą technologii Blockchain.  Można to porównać do zdecentralizowanej platformy z aplikacjami takiej jak Appstore czy Google Play, gdzie każdy może publikować swoje “niezatrzymywalne aplikacje (dApps). W odróżnieniu do dzisiejszych aplikacji jak np.: Uber czy Facebook dApps nie potrzebują pośredników lub centralnego organu prawodawczego aby fukcjonować lub by użytkownik mógł zarządzać swoimi informacjami.

DApps łączą użytkowników i usługodawców bezpośrednio

Przykładowym zastosowaniem takiej architektury mógłby być zdecentralizowany Facebook odporny na cenzurę. Kiedy tylko opublikujesz swoją wiadomość na blockchainie, nie możne ona zostać usunięta nawet przez firmę, która stworzyła cały system.

Jest wiele rodzajów DApps, w teorii powinny być one oparte o publiczną sieć blockchain (czyli każdy może do niej dołączyć i utworzyć swój węzeł), która ma otwarty kod źródłowy i jest zdecentralizowana. W dodatku jest wolna od ingerencji centralnego organu kontrolnego i cenzury. Z reguły aplikacje te są wielowarstwowe, przykładowo mają warstwę transakcyjną, społecznościową oraz do zarządzania siecią, gdzie jej członkowie mogą głosować o dalszym rozwoju projektu.

Przyjrzyjmy się teraz trzem różnym typom DApps

Słynne już hasło “decentralise everything” (zdecentralizować wszystko) odnosi się właśnie do DApps, gdyż to one miały to umożliwić.

Koncepcja DApps została spopularyzowana przez Ethereum. W swoim whitepaperze wyróżniają oni 3 główne rodzaje DApps:

Aplikacje zarządzające płatnościami. 

W tym przypadku, mamy użytkownika, który potrzebuje wymienić jedną wartość (np. ETH) na inną (np. dowolny token w standardzie ERC20). Kontrakt obejmuje więc wymianę cyfrowych walut na blockchainie, który wykorzystuje węzły w sieci w celu weryfikacji transakcji. Przykładami mogą być tu wszelkie giełdy i portfele.

Aplikacje gdzie pieniądz to jedna ze stron wymiany, lecz drugą stroną są wartości/ informacje spoza blockchaina. 

W tym przypadku mamy do czynienia ze stronami kontraktu, gdzie jedna z nich oferuje wartości cyfrowe tj. kryptowaluty a druga chce dostarczyć jakiś produkt lub usługę, która nie może (ale nie musi) być w łatwy sposób zweryfikowana dzięki blockchainowi. Jeśli przykładowo druga strona w zamian za waluty cyfrowe zobowiązuje się odblokować nam dostęp do jakiś treści, np. e-booka, jest to bardzo proste do zweryfikowania i wszystko może odbywać się za pomocą blockchaina. Trudniej będzie nam natomiast zweryfikować przypadki, gdzie pierwsza strona oferuje cyfrowe aktywa lecz druga chce dać nam coś stricte fizycznego lub przedmiot kontraktu drugiej strony jest w jakiś sposób uzależniony od tzw. sił wyższych lub innych czynników zewnętrznych (niemożliwych do prostego sprawdzenia za pomocą sieci komputerów).

Weźmy dla przykładu kontrakt, w którym jedną ze stron jest właściciel domu drugą zaś, ubezpieczyciel. Właściciel ubezpiecza swój dom od kradzieży, pożaru i wszelkich innych szkód materialnych. Jeśli dojdzie do sytuacji, w której faktycznie dom ucierpiał na skutek jednej z katastrof, które obejmował pakiet ubezpieczeniowy to smart contract nie może zadziałać automatycznie (a przecież taka jest idea inteligentnych kontraktów). Ubezpieczyciel musi podjechać fizycznie do domu i przeprowadzić oględziny szkód, następnie zadecydować o tym czy ubezpieczonemu faktycznie przysługuje wypłata odszkodowania.

Stąd wielu developerów jest sceptycznych odnośnie takiego wykorzystywania DApps, gdyż nie da się wszystkiego zweryfikować w sposób zdecentralizowany, za pomocą blockchaina.

Warto jednak nadmienić projekty zajmujące się tzw. IoT – internet of things (internet rzeczy). W tej koncepcji bazujemy na urządzeniach, które mogą bezpośrednio (za pomocą oprogramowania) lub pośrednio (za pomocą wbudowanych czipów) komunikować się ze sobą w celu wymiany lub gromadzenia danych. Dzięki IoT możliwości wykorzystania tej grupy DApps znacząco wzrastają.

“Inne” – zawierają w sobie głosowanie i system organizacyjny/ rządowy. 

Zdecentralizowane autonomiczne organizacje (DAO) to bardzo ambitny sposób wykorzystania DApps. Celem jest tutaj stworzenie w pełni zdecentralizowanej firmy, organizacji lub nawet rządu, który w całości opierałby się o zaprogramowane za pomocą inteligentnych kontraktów zasady, gdzie prawo stanowiłby wyłącznie kod. DAO pozwala na prowadzenie międzynarodowej organizacji, w której każdy niezależnie od miejsca zamieszkania pracuje tam gdzie chce. Wszystkie raporty, ustalenia głosowania co do dalszego rozwoju firmy/ organizacji mogą być przeprowadzone w 100% przez internet, za pomocą blockchaina. Organizacja może mieć wiele różnych stanowisk (jak obecne korporacje), z których każde będzie miało różne obowiązki, różną decyzyjność w różnych kwestiach i np. różną siłę głosu w przypadku podejmowania kluczowych decyzji. Co do budżetu takiej organizacji to inteligentne kontrakty mogą zakładać w jakich wypadkach (np. po uzbieraniu określonej ilości lub określonego dnia) i kto będzie mógł nim dysponować.

Niewątpliwie DApps dają wiele możliwości dla rozwoju nowych jak i ulepszenia wielu obecnych gałęzi przemysłu i mogą przyczynić się do masowej popularyzacji technologii blockchain.

Nie przegap ważnych informacji!

Otrzymuj najważniejsze informacje
i ekskluzywne materiały na temat kryptowalut.

Invalid email address
Pamiętaj, że możesz wypisać się w każdej chwili.

Komentarze (Brak)

Zostaw Swój Komentarz